|
|
:: Thursday, January 04, 2007 ::
gekerfd
5 momenten uit mijn leven die niet toevallig verzwegen werden :
1. In 96 ben ik in Sofia danig in elkaar geramd. Het was na een dagje filmen waar ik moegepeigerd het nodig vond mijn gin/tonic dramatisch te werpen over mijn dronken vriendin. Ik was te zwak door drank en gebrek en eten zodat ik al snel de knallen van de knie tegen mijn hoofd ondraaglijk wou vinden. Bebloed in de Taxi kreeg ik nog de raad mee ‘Hey mister, you should leave Bulgaria’. 10 jaar geleden niet leuk om te horen waar de organiseerde misdaad lustig opereerde vanop de straat. Ik ben nog teruggegaan ...
2. Op het hoger middelbaar was ik een redelijk onzekere puber met een grote mond. Ik kon de schijn echter hoog houden. Ik werd dan ook verbaal uitgedaagd door ‘Dikke Els’ die er makkelijk voor uit kwam dat ze eens lekker met mij wou ramptetampen. Ik hield makkelijk de boot af. Tot op een fuifje op school dat ik, verslagen door een opwelling van testosteron, ik me met haar afzonderde naar de vuile toiletten waar ze me mijn eerste ‘pijp’ zette. Ik was niet voorbereid op die daad, en hoop daarom dat ze er achteraf geen spijt van kreeg ...
3. In ’87 werd ik ten onrechte ‘gespot’ tijdens een programma van extreem rechts van Panorama. In Genk was er een demonstratie van extreem links die beantwoord werd door een stelletje VMO’ers. Gezien het gebeuren dicht bij het plaatselijke café gebeurde kon ik de nieuwsgierigheid niet te baas en ging polshoogte nemen, zonder politieke overtuiging en niet beseffend dat ik eensklaps op de eerste linie stond tussen het extreem rechtse skinhead scum. Ik ben moeten gaan lopen voor een woedende menigte. Maar op de TV werd ik getoond tussen de rechtse rakkers. Moet ik nu mijn sp.a lidkaart inleveren?
4. Ja, als jongere die ‘rebels’ wilde zijn stemde ik voor BANAAN.
5. Als gitarist ben ik erg beperkt. Daar doe ik niet moeilijk over, en na jaren oefenen gaat het al veel beter, dank u. Wel wou ik in het verleden mijn enthousiasme de vrije loop laten. Ik speelde in een pover punkrockgroepje waar ik de makkelijke basloopjes aankon. Totdat ik na een overloos gesoleer in ‘E’ de andere leden kon overtuigen dat ik beter sologitarist zou worden. Het volgende optreden, waar een volumepedaal mijn volume tijdens de solo’s op de voorgrond moest brengen, geraakte ik echter al de andere pedalen kwijt. Gelukkig dat er in het publiek een oplettend persoon iedereen verwittigde met een ter plaatse gemaakt bordje ‘Opgepast! Solo!’. Ik ben daarna zelf ‘solo’ gegaan.
:: m 9:31 AM [+] ::
...
|