Politics and bollocks

'Het is als Vlaamstalige brusselaar moeilijk om géén mandaat te hebben', meldde Pascal Smet in een interview met een dagblad, toen het ging over de Vlaamse rechten in Brussel. Tevens de Hoofdstad van Vlaanderen, met de oude stadsarchieven die ook in de taal van Vondel zijn geschreven, maar dit geheel terzijde.

Het klopt wel, al zijn het niet automatisch betaalde mandaten. De 'Brusselse' politiek verschilt dus in weze niet van andere gemeentelijke politiek elders ten lande. Een zoveelste reden om het statuut van Brussel aan te passen, waar Brussel als één geheel opereert, de lokale baronniën worden ontheven en plaats maken voor efficiënte districten, en het Parlement zich vervormd tot een schepencollege. Maar ook dit even geheel terzijde.

Ik besloot een viertal jaren geleden om politiek actief te worden. Vol plannen, werkend aan een 'dynamische stad' en 'de polsslag zijn van de bevolking'. Mooi, mooi. Een mens moet iets, niet waar. Het zijn toffe mensen, je komt eens buiten, je staat aan de kant van het grote gelijk. Een mens zou voor minder een positief gevoel krijgen.

Ook hier is de realiteit een beetje anders. In realiteit werk je van verkiezingen naar verkiezingen, en plots merk je : 'Hey, ik ben voorzitter van een lokale afdeling van een politieke partij, ik zie dat de vruchten van mijn werk vrij mager zijn, en is het positief gevoel verdwenen dat ik een tijdje terug zo koesterde mits de krijtlijnen tussen upperclass en plebs in de structuur duidelijk zijn vastgelegd'. Ik voel me eigenlijk een soort 'Zot Lowieke', waarvan men denkt dat hij gelukkig is omdat hij met de carnavalsstoet mag meelopen. Ik ben geen 'Zot Lowieke'.

:: m 12:17 PM [+] ::
...