Het leven zoals het is ...
Een paar jaar geleden werd ik uit mijn sokken geslagen door de verpletterende cinema die 'Amores Perros' voor mij betekende. Ingenieus, sociaal doordrenkt van aanklacht zonder storend te zijn, eigenzinnig en verrassend. Dingen die je wel eens mist als je een doorsnee Hollywood-produktie bekijkt.
Nu speelt 'Cidade de deus' in de zalen. Je wordt door de film in het criminele milieu van de sloppenwijken van Rio gesmeten, waar je zelf een weg probeert te vinden naar de dichtsbijzijnde uitgang, vluchtend voor de corruptie, het sociale onrecht, het uitdeinen van de stad (de stad kwam naar de sloppenwijken, en niet omgekeerd!), het wrede geweld ... Net op het moment dat je de makers ervan wil beschuldigen een nare gansterfilm te hebben gemaakt, krijg je het einde voorgeschoteld met het gekende zinnetje 'gebaseerd op ware feiten'. Bam, daar lig je weer, mede door een orgineel stukje film, wat ze in de film identiek hebben geconstrueerd. Firm! Ga kijken!

:: m 9:54 AM [+] ::
...