Business as usual
Een G8 top brengt wat afwisseling. Alleen de naam al. Hoe zachtjes de naam zich aanpaste aan de nieuwe wereldorde na de val van de muur. Hadden wij vorig jaar nog de G7 èn Rusland, dan hebben we nu simpleweg de G8. De Russen weten niet meer waar ze het hebben! T.A.T.U. is dé hype van deze bubblegum tijdsframe, St-Petersburg is dé stad van het moment, Russische tennissters kloppen de amerikaanse reekshoofden eruit in Roland Garros, èn, zij slagen erin meer dan behoorlijke contacten te behouden met de aankomende Chinese 'power'. Il faut le faire.
De partijen ingenomen tijdens de Irak-crisis brengt niets nieuws meer. Chirac, zich steeds meer en meer gedragend als een Don Quichotte in de internationale politiek (doch, laat daar geen misverstanden over bestaan, altijd de Franse belangen eerst veilig stellend!), mag natuurlijk eerst even spitsroeden lopen, als straf voor zijn stugge houding ten opzichte van de UK en de US tijdens de Irak-crisis. Maar niet te lang, er moet weer wat verdiend worden, er ligt daar die plas olie die nog wat ja-knikkers kan gebruiken. Heeft Iran misschien ook niet nog wat teveel olie?
Nu, sympathie van vechtende anti-globalisten die elke gelegenheid aangrijpen voor rellen zit er bij mij niet in. Zoals op politiek vlak er in c weinig verschil zit tussen extreem links en extreem rechts, zie ik ook weinig verschil tussen deze extreme anti-globalisten en de doorsnee Engelse hooligan. De filosofie wordt weer slachtoffer van het brute geweld? Ik dacht dat ik dacht van wel.

:: m 11:56 AM [+] ::
...